Artykuł

7 rzeczy, które powinieneś wiedzieć o języku migowym

najwyższy-lider-limit'>

Opierając się na ogromnej reakcji na ten ostatni artykuł o interpretacji języka migowego, pomyśleliśmy, że może chciałbyś dowiedzieć się więcej na ten temat. Oto siedem rzeczy, które mogą Cię zaskoczyć w języku migowym.

piosenki ze stopem w tytule

1. Różne kraje mają różne języki migowe.

Jest to znak dla słowa „matematyka” w dwóch różnych językach migowych — po lewej stronie w amerykańskim języku migowym i po prawej w japońskim języku migowym. Dlaczego powinno być więcej niż jeden język migowy? Czy to nie komplikuje sprawy? To pytanie miałoby sens, gdyby język migowy był systemem wymyślonym, a następnie przekazanym społeczności niesłyszących jako urządzenie wspomagające. Ale języki migowe, podobnie jak języki mówione, rozwinęły się naturalnie z grup ludzi wchodzących ze sobą w interakcje. Wiemy o tym, ponieważ obserwowaliśmy to w czasie rzeczywistym.

2. W ciągu kilku pokoleń improwizowane gesty mogą przekształcić się w pełny język.

W 1980 r. otwarto pierwszą nikaraguańską szkołę dla niesłyszących.

Uczniowie, którzy wcześniej byli odizolowani od innych niesłyszących, przynieśli ze sobą gesty, których używali w domu, i stworzyli ze sobą coś w rodzaju pidgin. Działało w komunikacji, ale nie było spójne ani rządzone zasadami. Następne pokolenie, które przyszło do szkoły, nauczyło się znaku pidgin i spontanicznie zaczęło go uregulować, tworząc reguły zgodności czasowników i inne spójne środki gramatyczne. Z biegiem czasu ustabilizował się w pełnoprawny system językowy, ISN lub Idioma de Señas de Nicaragua.

3. Język migowy nie reprezentuje języka mówionego.

Źródło: Zdjęcie 1; Zdjęcie 2

ile zniżki otrzymują pracownicy Sephora

Ponieważ języki migowe rozwijają się w społecznościach niesłyszących, mogą być niezależne od otaczającego je języka mówionego. Amerykański język migowy (ASL) różni się znacznie od brytyjskiego języka migowego (BSL), mimo że w obu krajach mówi się po angielsku. Powyższe zdjęcie pokazuje znak WHERE w BSL (po lewej) i ASL (po prawej).



To powiedziawszy, istnieje duży kontakt między językiem migowym a językiem mówionym (osoby niesłyszące czytają i piszą lub czytają z ruchu warg w otaczającym języku), a języki migowe to odzwierciedlają. Angielski może być reprezentowany przez pisownię palcami lub sztuczne systemy, takie jak Signed Exact English lub Cued Speech. Ale są to kody języka mówionego lub pisanego, a nie same języki.

4. Języki migowe mają własną gramatykę.

W języku migowym obowiązują zasady dotyczące dobrze sformułowanych zdań. Na przykład język migowy wykorzystuje przestrzeń przed podpisującym, aby pokazać, kto co zrobił, wskazując na kogo. Jednak niektóre czasowniki wskazują zarówno na podmiot, jak i dopełnienie czasownika, inne wskazują tylko na dopełnienie, a niektóre w ogóle nie wskazują. Inną zasadą jest to, że dobrze sformułowane pytanie musi mieć odpowiednią pozycję brwi. Brwi powinny być opuszczone na pytanie „kto-co-gdzie-kiedy-dlaczego” (patrz zdjęcie ASL GDZIE powyżej) i uniesione na pytanie tak/nie. Jeśli użyjesz zasad niewłaściwie lub niekonsekwentnie, będziesz miał „zagraniczny” akcent!

w jakim stanie mają być bliźniacze szczyty

5. Dzieci przyswajają język migowy w taki sam sposób, w jaki przyswajają język mówiony

Etapy przyswajania języka migowego są takie same jak w przypadku języka mówionego. Niemowlęta zaczynają od „gaworzenia” rękoma. Kiedy po raz pierwszy zaczynają tworzyć słowa, zastępują łatwiejsze kształty dłoni trudniejszymi, tworząc uroczą „wymowę dziecka”. Zaczynają tworzyć zdania, łącząc znaki, a dopiero później przejmują kontrolę nad wszystkimi regułami gramatycznymi. Co najważniejsze, jak widać na powyższym filmie, uczą się poprzez naturalną interakcję z otaczającymi ich ludźmi.

6. Uszkodzenie mózgu wpływa na język migowy w taki sam sposób, jak wpływa na język mówiony.

Kiedy osoby płynnie migujące doznają udaru mózgu lub urazu mózgu, mogą utracić zdolność do migowania, ale nie do wykonywania gestów naśladujących lub niemigowych. Mogą być w stanie tworzyć znaki, ale nie umieszczać ich we właściwych konfiguracjach gramatycznych. Mogą być w stanie tworzyć zdania, ale ze znakami uformowanymi nieprawidłowo, tworząc dziwny akcent. Mogą podpisać się szybko i łatwo, ale bez sensu. Z badań mówiących ludzi wiemy, że „wydawanie dźwięków” jest czymś zupełnie innym niż „używanie języka”, ponieważ uszkodzenia mózgu w różny sposób wpływają na te funkcje. To samo dotyczy sygnatariuszy. Neurologicznie wykonywanie gestów różni się od używania języka migowego.

7. Język migowy jest językiem wizualnym.

Ten jest dość oczywisty, ale warto o nim wspomnieć. Język migowy jest pod wieloma względami podobny do języka mówionego, ale jest też inny. Znak może być bardzo prosty i formalny, ale może również w pełni wykorzystać swój wizualny charakter w celu uzyskania ekspresyjnego lub artystycznego efektu, jak pokazano w historii w tym filmie. Co, kiedy się nad tym zastanowić, wcale nie sprawia, że ​​język migowy jest zupełnie inny. Dla celów ekspresyjnych możemy w pełni wykorzystać dźwiękową naturę języka mówionego. Możemy również wykorzystać mimikę twarzy i gesty, kiedy mówimy. Wszystko, co byłoby w artystycznym wykonaniu mówionym – słowa, kolejność zdań, pauzy, wdech, intonacja i melodia, akcentowanie lub deemfazowanie dźwięków, wyraz twarzy i głosu, postawa ciała oraz głowa i ręka gesty – spotykają się w języku migowym. Wygląda niesamowicie nie dlatego, że pokazuje nam, co potrafi język migowy, ale dlatego, że pokazuje nam, co robi język.